|
|
FELINE ENFEKSIYÖZ
PERITONITIS
-
Feline Enfeksiyöz
Peritonitis (FIP) kedilerin bağışıklık sistemim direk etkisi
altına alan son derece öldürücü
bir hastalıktır. FIP,
coronoviridae familyasına bağlı, RNA sarmallı bir virüs tarafından
meydana getirilir.
- Bu virüs, köpeklerin coronavirüs'una,
domuzların bulaşıcı gastroenteritis'ine sebep
olan domuz coronavirüs'una ve insanlarda solunum sistemi enfeksiyonuna
sebep olan insan coronovirüs'una antijenik yönden benzerdir.
- FIP Virüsü, makrofajlar içinde çoğalabilme
yeteneğine sahiptir. Makrofajlar içinde
bölünüp, çoğaldıktan sonra da vücut içinde bazı hedef
organlara doğru yayılma özelliği
gösterir. Bu hedef organlar; karaciğer, dalak, lenfnodülleri.
böbrekler, merkezi sinir sistemi, gözler
ve bağırsaklardır.
Yayılışı :
- Virüs hem yabani hem de evcil
kediler aracılığıyla dünyaya yayılır.
- FIP izahı güç, karmaşık bir
hastalıktır, zira :
- bu hastalığın teşhisini tam
olarak yapacak diagnostik kit mevcut değildir.
- hastalık hiç bir klinik
belirti göstermeksizin ilerleme kaydeder.
- Klinik belirtiler ilk kez görünmeye
başladığında zaten iş işten geçmiş olur, hasta ölme aşamasına
gelmiştir.
- FIP'in etkili bir şekilde tedavisi
mümkün değildir.
- Bir arada yaşayan, birbirleriyle sürekli
temas içinde bulunan kedilerin en az %80-90'ında saptanabilir
seviyelerde feline coronavirüs antikor titresi mevcuttur*. (*Hoskins
J.D.,Compendium Vol.12, No 3, Nisan 1991.)
- Kedi popülasyonu içinde, kliniksel
formda FIP'li kedilerin insidansı yaklaşık %1 'dir.
- FeLV hastalığı FIP'in gelişimine
katkıda bulunan bir risk faktörüdür.
- FIP aşağıdaki durumlarda daha sık
oluşur:
- 6 aylıktan 5 yasma
kadar ki genç hayvanlarda*,(*Sherding, R.G. Feline mfectious
Peritonitis, Saunders Manuel
ofSmall Animal Practice, pp. 94-96)
- 10 yaşından daha yaşlı
olan hayvanlarda - bunun muhtemel sebebi yaşlı
hayvanlarda immun yanıt oluşturma kabiliyetinde yaşanan
eksikliktir.
- Hastalığın en yaygın olarak görüldüğü
ortamlar kedilerin bir arada tutulduğu kedi barınakları
veya birbirleriyle yada sokak kedileri ile yakın temasta
bulunabildikleri ortamlardır.
Kliniksel olarak FIP belirtileri gösteren
kediler can çekişerek yavaş, yavaş ölmeye başlamadan
evvel, hastalıkları kronikleşerek, kilo vermeye başlarlar, ayrıca karınları
şişer, zor nefes alıp verirler. Bizzat
bu yaşananlara yakından tanıklık eden ve bütün bu olan
biten karşısında bir şey yapamamanın ezikliği içerisinde bulunan
hayvan sahipleri de, hayvanlarınm
gözleri önünde kıvrana, kıvrana ölmesinden büyük üzüntü duyarlar.
- FIP virüsü salya, gaita ve idrar
aracılığıyla sağlıklı hayvanlara bulaştırılır*.
- FIP virüsünün doğal bulaşma
yolu oral-nazal boşluklardır*. (* Birchard S.,Sherding R.Saunders
Manual ofSmall Animal Practice. W.B. Saunders, Philadelphia.1994)
KEDİ HASTALİKLARİNİN YAYGINLIK
DERECELERİ
Veteriner Eğitim Hastanelerinde her
10,000 kedide teşhis edilen hastalıkların
sayısal dağılımı
flv
fip
fiv fpl
Bu grafik Purdue Üniversitesi
Veteriner Fakültesi VMBD
data bankasından alınan verilerdir. 1990 yılında
veteriner eğitim hastanelerine başvuran 20,696
kediye konulan teşhislerin dökümüdür
KLİNİKSEL SEMPTOMLAR
- FIP'in primer enfeksiyon safhasında
bulunan kediler, aşağıda bahsedilen spesifik olmayan ve
belli belirsiz seyreden hastalık semptomları sergilerler:
- Sebepsiz yükselen sonra
azalan, inişli çıkışlı ve kronik bir hal almış vücut sıcaklığı,
- burundan ve gözlerden hafif
akıntı gelmesi,
- lenfbezlerininşişmesi,
- antibiyotik tedavisine yanıt
verilmemesi,
- gittikçe artan oranlarda vücut ağırlığının
kaybedilmesi,
- kısırlık ve neonatal ölümlerin
artması.
- Sütten yeni kesilmiş yavru kediler
sebebi belli olmayan ateş, zayıflık, kusma ve diyare semptomları
gösterebilirler.
- FIP enfeksiyonu iki kliniksel formda
cereyan eder.
- Taşkın (yaş) form
- Taşkın olmayan (kuru) form
FİP TİPLERİNİN KLİNİKSEL BELİRTİLERİ
Kronik,
sebepsiz ateş yükselmesi, kronik ağırlıkkaybı, iştahsızlık, oküler,merkezi
sinir sistemi, renal, hepatik odaklı rahatsızlıklar
Kronik
sebepsiz ateş yükselmesi, gittikçe genişleyen karın nahiyesi, canlı
ağırlık kaybı, iştahsızlık, güç harcarken veya normal duruşta
nefes nefese kalınması
|